Is samenwerken het nieuwe concurreren?

Datum: 29/09/2017

De uitspraak ‘samenwerken is het nieuwe concurreren’ horen we steeds vaker tijdens netwerkbijeenkomsten en presentaties op seminars en congressen. Het is een wezenlijke manier van het organiseren van werk en innovatie en we zien het niet meer als een managementhype.

Wij, de Homo sapiens, konden de wereld in vrij korte tijd domineren omdat wij het enige soort zijn dat op grote schaal op flexibele wijze kan samenwerken. Professor Yuval Noah Harari legt dat uit in zijn boek Sapiens: a brief history of Humankind. Hieraan ten grondslag ligt het menselijke vermogen om in abstracties te kunnen denken. Het ontstaan van godsdienst, geld, man op de maan en het ontleden van het menselijk lichaam zijn resultaten van ideeënnuitwisseling en gedeelde arbeid. Door open te staan voor wat we niet weten, ontwikkelen we kennis, welvaart en welzijn.

Samenwerking in biomedisch onderzoek

In de wereld van het biomedisch onderzoek is samenwerking ook de basis van vooruitgang. Uiteraard gaat dit gepaard met onderlinge concurrentie op het niveau van landen, instellingen en individuele onderzoekers. De behoefte om met iemand te concurreren is waarschijnlijk net zo wezenlijk als het willen samenwerken. De crux is om met elkaar in contact te blijven en een vertrouwensrelatie op te bouwen. Maar het realiseren van samenwerking is niet eenvoudig. We ervaren dat allemaal wel in de organisaties waarin we werken. De faalkans van dit type interorganisationele samenwerkingen is zelfs tussen de 50% en 75%.

De digitalisering van ons werk brengt verder een nieuwe dimensie mee. Met elkaar in contact komen is eenvoudig, maar hoe bouw ik die vertrouwensrelatie op wanneer het werk verregaand gedigitaliseerd is? Vertrouw ik hen mijn data wel toe? Hoe is de security geregeld daar? Wat mag ik wel en niet delen? En ook: hoe weet ik welke gegevens wanneer op welke wijze veranderd zijn en is die laatste bewerking nog wel actueel? Wat zijn mijn ijkpunten?

Sneller en veilig samenwerken

Gelukkig zijn er allerlei websites met tips voor succesvolle samenwerking in onderzoek en zijn er organisaties die zich inzetten voor samenwerking in onderzoek en zich bezighouden met zulke vragen. Zo werkt SURF al jaren aan het bevorderen van samenwerking tussen haar leden en de buitenwereld. Het goed faciliteren van deze backend infrastructuur en het organiseren van de onderzoeksgemeenschap is dan ook de basis. Daarbovenop kan de onderzoeker toegang krijgen tot zijn gevirtualiseerde werkplek waarin hij of zij – binnen de kaders van de instelling – zelf kan uitmaken wie hij uitnodigt en hoe data beschikbaar wordt gesteld. Bij RSRCH geloven wij dat het samenbrengen van meer expertise en data leidt tot betere inzichten en sneller resultaat. Het is ons doel om dat zo veilig en gebruiksvriendelijk mogelijk te realiseren.

Hevige concurrentie leidt tot negatieve gevolgen

Het voortbouwen op andermans werk of juist het kunnen bevestigen van het belang ervan is maatschappelijk zeer relevant. Hevige concurrentie en eerzucht naar die ene ontdekking uitgevoerd in splendid isolation leidt tot een rat race met allerlei negatieve gevolgen van dien. Het is ook niet meer van deze tijd. Een graadmeter voor positieve verandering is dat papers gepubliceerd worden waaraan vele meerdere auteurs gewerkt hebben. In de biomedische wetenschap zou een onderzoeker dus net zo zeer moeten proberen om met een ander gelijk te komen, of om een andere onderzoeker te overtreffen als verificatie van bestaande bevindingen of verrijking daarvan.

Een onderbelicht onderdeel hiervan is hergebruiken van bestaande datasets en het aanbrengen van verbeteren. Het gebruik van een Data Life Cycle Model stelt onderzoekers in staat om bestaande en nieuwe datasets op iteratieve wijze kwalitatiever te maken voor zichzelf, directe collega’s en over instellingen en landen heen. Het is een groeiend gebied binnen onderzoek dat veel aandacht en navolging verdient. Hetgeen staat goed uitgewerkt in Clinical Data Reuse or Secondary Use: Current Status and Potential Future Progress. Uiteraard gedaan door een zeer gevarieerde samenstelling van onderzoekers!